Kolejna, upieczona w ramach eksperymentu babka. Tym razem zamiast masła, margaryny, czy oleju - dodatek majonezu. Babka okazała się bardzo smaczna i wilgotna, została pochłonięta (zjedzona to zbyt delikatne słowo) z prędkością światła. Więc jeśli cierpicie na nadmiar majonezu, zamiast go zmarnować, proponuję upiec taką właśnie babeczkę :)
 |
| Babka majonezowa |
Nie ma to jak porządki przedświąteczne. Nie mam na myśli mycia okien, trzepania dywanów i równie ekstremalnych czynności, ale prozaiczne uporządkowanie kuchennych szafek. Okazało się, że moje kupowanie "na wszelki wypadek" zakończyło się totalnym zawaleniem spiżarni. W związku z tym podjęłam postanowienie - w najbliższym czasie żadnych zakupów, oczywiście poza świątecznymi, które wzbogaciłyby moją obszerną kolekcję makaronów, torebek ryżu, puszek z ananasem itp. Jedynie świeżyzna: owoce, warzywa, ser, wędlina... Muszę koniecznie odświeżyć zapasy :/
Dzisiejsza zupa to wynik powyższego postanowienia, ugotowałam ją z tego co miałam w szafce i lodówce, i o dziwo okazała się bardzo smaczna :)
 |
| Zupa fasolowa |
Składniki:
45 dag ziemniaków
1,5 litra bulionu – ja dałam 1,5 bulionowej kostki drobiowej na 1,5 litra wody
3 ziela angielskie
liść laurowy
łyżka oleju
10 dag cienkiej kiełbasy
mała cebulka
5 dag kabanosów wieprzowych
puszka 400 g konserwowej czerwonej fasoli
3 czubate łyżeczki koncentratu pomidorowego
kilka kawałków marynowanej papryki
słodka papryka w proszku
pieprz
sól
majeranek
cząber
 |
| Zupa fasolowa |
Wykonanie:
Ziemniaki obrałam, opłukałam, pokroiłam w kostkę i zalałam w rondlu 6 szklankami wrzącej wody. Dodałam kostkę bulionową, ziele angielskie i liść laurowy. Gotowałam na wolnym ogniu.
Kiełbasę pokroiłam w kostkę, kabanosy w ukośne grube plasterki, cebulę obrałam i pokroiłam w kosteczkę. Na patelni rozgrzałam olej, wrzuciłam kiełbasę, obsmażyłam ją, po czym dodałam cebulę i smażyłam do momentu, aż się lekko zrumieniła. Zawartość patelni dodałam do rondla, następnie dołożyłam do niego kabanosy, fasolę z częścią zalewy, koncentrat pomidorowy i pokrojoną w kosteczkę marynowaną paprykę – ja swoją obrałam ze skórki. Doprawiłam do smaku papryką w proszku, pieprzem, majerankiem i cząbrem – sól okazała się już niepotrzebna. Pogotowałam jeszcze kilka minut na wolnym ogniu, żeby smaki się przeniknęły.
TAKA MOJA UWAGA: Jeśli decyduję się na dodanie fasoli razem z zalewą, najpierw próbuję, czy zalewa jest smaczna. Dodaję jej tylko część z wierzchu, to co zostaje na dnie, gęste i mętne – wyrzucam.
Przepis na tą babkę znalazłam w starej gazecie z 2003 roku. Co najśmieszniejsze przeglądałam tą gazetę już wielokrotnie i dotychczas jakoś go nie zauważyłam :) Byłam bardzo ciekawa jak smakuje ciasto z dodatkiem piwa, a mogłam się o tym przekonać jedynie piekąc babkę.
I oto ona :)
 |
| Babka piwna |
Dzisiejsza zupa, to kolejny efekt przedświątecznych porządków w spiżarni. Byłam bardzo zdziwiona i jednocześnie ucieszona, że znalazłam jeszcze jeden słoiczek konserwowego szczawiu. Zazwyczaj przygotowuję barszczyk na domowym wywarze mięsno-warzywnym, ale dzisiaj skorzystałam z kostek bulionowych. Podałam go z usmażonymi na złocisty kolorek kostkami ziemniaków. Pycha :)
 |
| Barszczyk szczawiowy |
Składniki:
około 2
litrów rosołu – może być z kostki
2 łyżki
sklarowanego masła
ząbek
czosnku
słoiczek 280
g siekanego szczawiu
1/2 szklanki
śmietany 18% lub tłuściejszej
łyżka mąki ziemniaczanej
sól
pieprz
cukier
do podania:
jajka
ugotowane na twardo
gotowane lub
smażone ziemniaki
Wykonanie:
W rondlu
rozgrzałam masło, dodałam przeciśnięty przez praskę czosnek. Smażyłam chwilkę
pilnując, aby czosnek się nie zrumienił, po czym dodałam szczaw ze słoiczka.
Kilka chwil razem dusiłam, a w międzyczasie dokładnie wymieszałam śmietanę z
mąką ziemniaczaną. Mieszaninę dodałam do szczawiu, roztrzepałam i zaczęłam
porcjami wlewać rosół, energicznie mieszając, żeby nie porobiły się grudki.
Zupę doprowadziłam do wrzenia i doprawiłam do smaku.
Z owoców cytrusowych najbardziej chyba smakuje mi pomelo. A że o tej porze roku jest najsmaczniejsze i można je nabyć w atrakcyjnej cenie, więc kupuję go dość często. Niestety owoc ma dość grubą skórkę i ciężko jest go obrać, dlatego ta robota zawsze spada na męża :)
 |
| Naleśniki toffi z pomelo |
14 naleśników o średnicy 22 cm
Ciasto:
2 szklanki mąki pszennej
2 i 1/3 szklanki mleka + ewentualnie odrobina do uzyskania odpowiedniej gęstości
szczypta soli
2 jajka
budyń o smaku toffi bez cukru
odrobina oleju do smażenia
Nadzienie:
50 dag twarogu półtłustego
5 łyżek płynnego miodu
kilka cząstek pomelo
posypka czekoladowa
Dodatkowo:
bita śmietana – u mnie dyżurna w sprayu
 |
| Naleśniki toffi z pomelo |
Żółtka oddzieliłam od białek. Mąkę przesiałam do miski, dodałam szczyptę soli, proszek budyniowy, żółtka i mleko. Całość dokładnie zmiksowałam i odstawiłam ciasto na 15 minut.
Twaróg utarłam z miodem na gładką, puszystą masę.
Białka ubiłam na sztywną pianę i dodałam do ciasta. Delikatnie wymieszałam łyżką. Ciasto powinno mieć taką konsystencję, że by dość swobodnie rozpływać się po patelni. Jeśli jest zbyt gęste, trzeba dolać jeszcze troszkę mleka, ewentualnie wody.
Na rozgrzanej patelni usmażyłam naleśniki. Ja robię to w ten sposób, że każdorazowo przed wylaniem porcji ciasta, przecieram patelnię nasączonym olejem papierowym ręcznikiem. Usmażone już naleśniki odkładam na płaski talerz, jeden na drugim.
W międzyczasie mąż umył i obrał pomelo, każdą cząstkę obrał ze skórki.
Przestudzone naleśniki posmarowałam twarożkiem, obłożyłam połamanymi na drobniejsze kawałki cząstkami pomelo i posypałam posypką czekoladową, zwinęłam w rulony. Na talerzach przystroiłam rozetkami bitej śmietany, kawałkami owoców i odrobiną posypki.





