Grochówka na wędzonym udku i kiełbasie

Bardzo gęsta, aromatyczna, pożywna. Lubię kiedy groch całkowicie się rozgotuje i nie plącze między zębami, więc dość długo ją gotuję. Jeśli ktoś zechce skorzystać  z tego przepisu, a nie przepada za zupami bardzo gęstymi, powinien dodać mniej grochu, albo więcej wody.

Grochówka na wędzonym udku i kiełbasie

Składniki:
1 wędzone udko kurczaka
2 szklanki łuskanego grochu
3 ziela angielskie
liść laurowy
marchew
pietruszka
kawałek korzenia selera
3 średnie ziemniaki
łyżka oleju – jak najmniej, żeby tylko kiełbasa się nie przypaliła
duży ząbek czosnku
średnia cebula
30 dag kiełbasy śląskiej
sól
pieprz
kminek mielony
majeranek

Wykonanie:
Udko zalałam około dwoma litrami wody (pewnie było nawet troszkę więcej, ale zapomniałam odmierzyć zanim wlałam do garnka), zagotowałam, dodałam ziele angielskie i liść laurowy. Groch opłukałam i dodałam do rondla (nigdy nie namaczam grochu, a i tak ładnie się rozgotowuje). Kiedy  mięsko zaczęło odchodzić od kości, wyjęłam je, kości wyrzuciłam, a mięso ponownie dodałam do wywaru. Marchew, pietruszkę i selera obrałam, umyłam i starłam na tarce o grubych oczkach. Ziemniaki obrałam, umyłam, pokroiłam w kostkę. Kiedy groch był mięciutki i rozpadał się, dodałam startą włoszczyznę i ziemniaki. Kiełbasę pokroiłam w kostkę, wrzuciłam na rozgrzany olej. Cebulę obrałam, pokroiłam w kosteczkę i dodałam do kiełbasy. Kiedy się zrumieniła, dodałam zawartość patelni do rondla. Czosnek przecisnęłam przez praskę. Zupę doprawiłam do smaku solą, pieprzem, kminkiem mielonym i dużą ilością majeranku. Zupę gotowałam powoli do miękkości warzyw.

Kruche ciasteczka z makiem

I kolejny archiwalny przepis: obłędnie kruche ciasteczka z makiem. Ciasto jest trochę niewdzięczne w obróbce, dlatego wałkowałam je na silikonowej macie, ale opłacił się włożony w ich wykonanie trud. Jeśli ktoś przepada za kruchymi słodkościami, gorąco polecam upieczenie ich choć raz, a kto wie, może nawet na tym jednym razie się nie skończy :)

Kruche ciasteczka z makiem

Składniki:
120 g mąki pszennej (u mnie typ 650, bo tylko taką miałam) + do podsypania
2 płaskie łyżki mąki ziemniaczanej
100 g zimnego masła
50 g cukru pudru
1 łyżeczka cukru waniliowego z prawdziwą wanilią
2 łyżki suchego niemielonego maku
do obtaczania ciasteczek drobny cukier do wypieków (2-3 łyżki – sypnęłam całkiem „na oko”) z niewielką ilością cukru waniliowego z prawdziwą wanilią

Wykonanie:
Mąkę pszenną, ziemniaczaną i cukier puder przesiałam do miski. Dodałam zimne masło i posiekałam razem przy pomocy siekaczki. Dosypałam cukier waniliowy i mak. Dłonią zagniotłam ciasto, zawinęłam je w folię spożywczą i włożyłam na godzinę do lodówki. Płaską blachę do drobnych wypieków o wymiarach 31x41 cm wyłożyłam papierem do pieczenia, piekarnik rozgrzałam do temperatury 170 stopni z termo obiegiem (190 stopni bez termo obiegu).
Ponieważ ciasto jest trudne w obróbce, rozwałkowałam je na silikonowej podkładce, którą dodatkowo lekko podsypałam mąką. Wierzch ciasta również troszkę posypałam, żeby nie kleiło się do wałka. Z rozwałkowanego placka wycięłam foremkami jeżyki i kółeczka. Ciastka przeniosłam na blachę pomagając sobie stołowym nożem. Ta ilość wystarczyła akurat na zapełnienie całej blachy. Ciastka mogą być układane dość blisko siebie, bo niewiele zwiększają swój rozmiar.
Piekłam około 10-12 minut pilnując, żeby nie zrumieniły się za mocno. Kiedy odrobinę przestygły, tylko na tyle, żeby nie poparzyć, obtoczyłam je w drobnym cukrze wymieszanym z cukrem waniliowym i odłożyłam na kratkę kuchenną.
Tutaj przepis źródłowy KLIK

Kruche ciasteczka z makiem

Chleb pszenny ziołowy na zakwasie

Kolejny zaległy przepis. Mocno aromatyczny ziołowy chlebek. Ma tak zdecydowany smak, że jadłam go jedynie z masłem i pomidorem. Nic więcej do niego nie potrzeba. Ale jeśli nie jesteś amatorem włoskich ziół, nie decyduj się na jego pieczenie :)

Chleb pszenny ziołowy na zakwasie

Składniki:
100 g aktywnego zakwasu żytniego - przepis tutaj

200 g + 200 g mąki pszennej chlebowej typ 650
1,5 łyżeczki soli (bez czubka)
1 płaska łyżeczka suszonych drożdży
1 łyżeczka suszonego oregano
1 łyżeczka suszonego rozmarynu
1 łyżeczka suszonego tymianku
1 łyżeczka suszonej bazylii
1 łyżeczka ziół prowansalskich
200 ml ciepłej wody

Wykonanie:
Do miski przesiałam 200 g mąki, dodałam suszone zioła, drożdże, sól i zakwas (o temperaturze pokojowej, nie mniej niż trzy godziny po dokarmieniu). Wszystko wymieszałam drewnianą łyżką na rzadką papkę. Miskę przykryłam ściereczką i odstawiłam w ciepłe miejsce na 4 godziny.
Po tym czasie dodałam kolejne 200 g przesianej mąki i zagniotłam elastyczne gładkie ciasto.
Keksówkę wysmarowałam masłem i obsypałam otrębami. Moja ma wymiary 9x27 cm, ale lepsza byłaby nieco krótsza. Ciasto przełożyłam do foremki, wyrównałam go palcami, przykryłam ściereczką i odstawiłam na całą noc w ciepłe miejsce. Powinno wyrastać co najmniej 8 godzin. Rano wstawiłam do piekarnika nagrzanego do 195 stopni z temoobiegiem. Po 10 minutach otworzyłam piekarnik i spryskałam powierzchnię ciasta bardzo zimna wodą (przy pomocy spryskiwacza – trzeba przy tym uważać i nie pryskać na szybę piekarnika). Powtarzałam tą czynność co 10 minut przez cały czas pieczenia, czyli około 45 minut. Dzięki temu chleb uzyskał pięknie lśniącą skórkę. Wystudziłam na kratce kuchennej.

Chleb pszenny ziołowy na zakwasie

Bliny drożdżowe, czyli moje ulubione puszyste racuchy

Moje walentynkowe zasmarkanie okazało się poważniejszą infekcją. Leżę sobie w łóżeczku z laptopem na brzuchu, łykam antybiotyk i popijam herbatę z miodem. Nie cieszy mnie, że jestem chora, ale fakt, że przez kilka dni nie muszę się zrywać do pracy o 5.00 rano, wprawia mnie w leciutką euforię.
Ponieważ zbiłam gorączkę i mam w miarę jasne myśli, to spróbuję wstawić troszkę zeszłorocznych przepisów, które dużo wcześniej umieściłam już na gotujmy.pl. Myślę, że są na tyle dobre, że warto się nimi podzielić z moimi gośćmi.
Na pierwszy ogień idą bliny drożdżowe, które uwielbiam, a których zazwyczaj nie chce mi się ich smażyć. Cóż, z wiekiem robię się coraz bardziej leniwa :) Te powstały jako namiastka drożdżowego ciasta w czasie remontu kuchni, kiedy miałam odłączony piekarnik.

Bliny drożdżowe

Składniki:
3 szklanki mąki pszennej
2 szklanki mleka
3 łyżki cukru
3 dag drożdży
3 jajka
1/2 łyżeczki soli
16 g cukru wanilinowego
olej do smażenia

Wykonanie:
Z lekko podgrzanego mleka, 1 szklanki przesianej mąki, 1 łyżki cukru i drożdży przygotowałam rozczyn, przykryłam go ściereczką i pozostawiłam do wyrośnięcia. Po wyrośnięciu dodałam resztę mąki, sól, cukier wanilinowy i utarte z cukrem jajka. Całość wyrabiałam mikserem do momentu otrzymania gładkiego ciasta z dużą ilością pęcherzyków powietrza. Przykryłam ściereczką i ponownie odstawiłam ciasto do wyrośnięcia do momentu, aż podwoiło swoją objętość.
Na patelni rozgrzałam olej i nałożyłam łyżką ciasto formując placuszki o średnicy około 10 cm i grubości niewiele większej niż 0,5 cm. Na małym ogniu smażyłam na rumiano z obu stron.
Podałam gorące w towarzystwie domowej konfitury z czarnej porzeczki. Ponieważ bliny nie są bardzo słodkie, z powodzeniem można je podać z dowolnym, nawet wysoko-słodzonym dżemem albo posypane cukrem pudrem.

Gołąbki z kapusty włoskiej, z mięsem indyczym i ryżem

Ile kucharek, tyle przepisów na gołąbki, a każdy z nich inny. I każda pani domu twierdzi, że jej gołąbki są najwłaściwsze, przygotowane według najbardziej tradycyjnego przepisu i najsmaczniejsze :) Niewątpliwie tak właśnie jest, bo nie to dobre, co dobre, ale co komu smakuje :)
Ja gołąbków nie obsmażam i nie duszę, tylko zalewam wrzątkiem i gotuję, bo tak mi po prostu smakują. Ale nie zapieram się, że nigdy nie będę przygotowywać ich w inny sposób.

Użyta przeze mnie kapusta włoska jest delikatniejsza od białej, zaś mięso indycze zdrowsze i zawiera mniej tłuszczu niż wieprzowina. Zazwyczaj na bazie wywaru przygotowuję gęsty pomidorowy sos, ale tym razem mąż miał ochotę na gołąbki posypane słodką czerwoną papryką.

Gołąbki z kapusty włoskiej z mięsem indyczym

Składniki:
Główka kapusty włoskiej – moja ważyła 1,5 kg
sól
pół kilograma gulaszowego mięsa z indyka
szklanka ugotowanego ryżu – tyle miałam z poprzedniego dnia, ale można dać więcej
1 jajko
cebula
łyżka masła
pieprz
4 ziela angielskie
liść laurowy

Wykonanie:
Kapustę obrałam z wierzchnich grubych i niezbyt pięknych liści, opłukałam je i odłożyłam na bok do późniejszego wykorzystania. Główkę kapusty również opłukałam, solidnym, ostrym nożem głęboko nadcięłam głąba. W garnku o średnicy większym od kapusty zagotowałam sporą ilość wody, posoliłam ją i włożyłam kapustę głąbem do góry, obgotowałam około 10 minut pod przykryciem na wolnym ogniu, a potem ostrożnie, żeby się nie poparzyć, zaczęłam widelcem zdejmować po kolei z kapusty wierzchnie liście (drugi widelec wbijam w głąba, wtedy kapusta „nie tańczy” mi po garnku). Przekładałam je na tacę, żeby nie pozalewać całej kuchni wodą. Kiedy kapusta przestygła, ostrym nożem skroiłam zewnętrzne grube nerwy, uważając, żeby nie uszkodzić liści.
Mięso zmieliłam, używając sitka o średnich oczkach. Cebulę obrałam, pokroiłam w drobną kosteczkę i zeszkliłam na maśle. W misce wymieszałam mięso, ryż, zeszkloną cebulę i jajko. Doprawiłam do smaku solą i pieprzem. Na zdjęciu widać podwójną porcję masy, ponieważ połowa była przeznaczona do innej potrawy.
Dno szerokiego garnka wyłożyłam zdjętymi wcześniej liśćmi, wybierając najbrzydsze, np. naddarte lub dziurawe. Na desce rozkładałam sobie sparzone liście kapusty, nakładałam na nie porcję farszu  (w ilości stosownej do wielkości liścia) i ostrożnie zwijałam gołąbki, podobnie jak krokiety. Zawinięte układałam w garnku na liściach jak najściślej jeden przy drugim. Po zawinięciu wszystkich gołąbków dołożyłam do garnka przekrojony na pół środeczek kapusty i jeszcze jakiś zabłąkany listek. Całość zalałam wrzątkiem tak aby gołąbki były tylko co przykryte, lekko posoliłam, dodałam ziela angielskie i liść laurowy. Gotowałam pod przykryciem na wolniutkim ogniu około pół godziny. Czas uzależniony jest od tego, jak szybko zmięknie kapusta.