Placki ziemniaczane z dedykacją :*

Ten przepis wstawiam na specjalne zamówienie pewnej młodej damy w potrzebie. Buziaczki i smacznego Kochanie :) :*

Placki ziemniaczane

Składniki:
ok. 1 kg ziemniaków
duża cebula
1 jajko
mąka pszenna do uzyskania odpowiedniej konsystencji
sól
pieprz
olej do smażenia
do podania:
kwaśna śmietana 18%
cukier kryształ

Wykonanie:
Ziemniaki obrałam, umyłam, osączyłam. Cebulę obrałam. Cebulę i ziemniaki starłam na tarce o drobnych oczkach. Do masy dodałam całe jajko, sól i pieprz do smaku oraz, mieszając, partiami mąkę.
Ilość mąki jest uzależniona od tego jak wodniste są ziemniaki, ale nie należy dodawać jej zbyt dużo, bo placki będą twarde. Najlepiej jest usmażyć jednego próbnego placka, skosztować go i ewentualnie, jeśli jest taka potrzeba, dodać jeszcze mąki.
Na patelni rozgrzałam olej i kładłam na nie ciasto – po dwie łyżki na jeden placek. Smażyłam na rumiano z obu stron. Podałam polane kwaśną śmietaną i posypane cukrem.

Kładzione kluski leniwe z serka homogenizowanego z cynamonem

Szybkie w wykonaniu kluseczki kładzione z naturalnego serka homogenizowanego. Ja je uwielbiam, mąż troszkę mniej, chociaż za bardzo nosem nie kręci. Korzystając z jego nieobecności pozwoliłam sobie dzisiaj na dużą porcję, z zesmażoną na maśle bułką tartą, cukrem i cynamonem. Pycha!
Jeśli ktoś nie lubi leniwych na słodko, może je z powodzeniem okrasić skwarkami lub zeszkloną cebulką. W każdym wydaniu są smaczne :)

Kluski leniwe z serka homogenizowanego

Składniki:
opakowanie 500 g serka homogenizowanego naturalnego
2 jajka
około 3 szklanek mąki pszennej
sól
olej
4 łyżki masła sklarowanego
3 łyżki bułki tartej
cukier
cynamon mielony

Wykonanie:
Do miski wyłożyłam serek, wbiłam jajka i wsypałam 2 szklanki mąki. Bardzo dokładnie wymieszałam łyżką, dosypując partiami resztę mąki, żeby uzyskać odpowiednią gęstość ciasta. Masa powinna być bardzo gęsta, w przeciwnym wypadku kluski rozpadną się w czasie gotowania. W dużym rondlu nastawiłam wodę na kluski. W międzyczasie na patelni rozpuściłam masło, a kiedy się rozgrzało, wsypałam tartą bułkę i na małym ogniu, od czasu do czasu mieszając smażyłam ją do zrumienienia. Wrzącą w garnku wodę posoliłam i wlałam do niej trochę oleju. Zamaczałam we wrzątku łyżkę, odcinałam nią z masy kluseczki (wielkości 1/3-1/2 łyżki, w trakcie gotowania urosną) i kładłam je na wrzącą wodę. Kiedy kluski wypłynęły na powierzchnię, gotowałam jeszcze 2-3 minuty pilnując, żeby się nie rozleciały, a jednocześnie były miękkie. Wraz z wodą wylałam je na sito, odsączyłam i szybko rozłożyłam na talerzach. Polałam zrumienioną na maśle bułką tartą, posypałam cukrem i cynamonem.

Gulasz z indyczych serc z papryką i selerem naciowym

Potrawa, która ucieszy nie tylko podniebienie, ale i oczy. Pełna smaku i barw, których brakuje nam w panującej na zewnątrz zimowej szarości. Smacznego :)

Gulasz z serc indyczych

Składniki:
50 dag serc indyczych
3 ziela angielskie
liść laurowy
2 łyżki oleju
1 mała biała cebula
1 mała czerwona cebula
pół dużej czerwonej papryki
2 łodygi selera naciowego
sól
pieprz
łyżka suszonej słodkiej papryki w płatkach
łyżka mąki pszennej

Wykonanie:
Serca oczyściłam z nadmiaru tłuszczu, przecięłam wzdłuż na pół i wypłukałam z resztek zakrzepłej krwi. Umieściłam w rondelku i zalałam wrzątkiem (około 2-3 szklanek). Doprowadziłam do wrzenia i zszumowałam. Posoliłam do smaku, dodałam ziela angielskie i liść laurowy, i gotowałam do miękkości – około godziny, bo troszkę mi się o nich zapomniało, ale dzięki temu były cudownie mięciutkie.
Paprykę i łodygi selera umyłam, paprykę oczyściłam z pestek i białych błon, pokroiłam w kosteczkę. Selera pokroiłam w poprzeczne paseczki. Cebulę obrałam i pokroiłam w kostkę.
Ugotowane żołądki wyjęłam z rondla łyżką cedzakową, wywar zachowałam. W drugim rondelku rozgrzałam olej, wrzuciłam odcedzone serca i dodałam cebulę, smażyłam na wolnym ogniu do jej zeszklenia. Dodałam paprykę i selera, wszystko razem podsmażyłam i zalałam dwoma szklankami wywaru z gotowania. Jeśli wywaru jest za mało, można dodać wody. Wsypałam płatki papryki i pod przykryciem na wolnym ogniu gotowałam do miękkości warzyw – około 15 minut.
Mąkę pszenną rozprowadziłam niewielką ilością zimnej wody i zagęściłam nią sos. Doprawiłam do smaku solą i pieprzem.
Gulasz podałam z makaronem mini lasagne.

Chleb pszenno-gryczany na żytnim zakwasie z dodatkiem pestek dyni

Przynajmniej raz w tygodniu muszę dokarmić swój zakwas. Oczywiście najlepiej jest zrobić to przy okazji wypieku chleba. Tym razem nie poszukiwałam ciekawego przepisu w necie, ani książkach. Recepturę wymyśliłam sama, zamieszałam składniki i z niecierpliwością czekałam co z tego wyjdzie. Aż ręce mi się trzęsły z wrażenia, kiedy odkrawałam pierwszą kromkę :) Chlebuś wyszedł wspaniały! Wypieczona, chrupiąca skórka i porowaty elastyczny miękisz. Smak również super, oboje z mężem byliśmy zachwyceni, więc mogę polecić ten przepis ze spokojnym sumieniem :)

Chleb pszenno-gryczany z pestkami dyni

Składniki:
350 g mąki pszennej chlebowej typ 650
150 g mąki gryczanej
1,5 łyżeczki soli
10 g świeżych drożdży
łyżeczka płynnego miodu
300 ml letniej wody
150 g aktywnego zakwasu żytniego KLIK
50 g pestek dyni + do posypania wierzchu
masło i mąka do przygotowania formy

Wykonanie:
Do miski przesiałam obie mąki, wymieszałam je z solą i pośrodku zrobiłam wgłębienie, do którego wkruszyłam drożdże. Do drożdży dodałam miód i wlałam 50 ml letniej wody. Wymieszałam drożdże z miodem, wodą i niewielką ilością zagarniętej mąki. Miskę przykryłam ściereczką i odstawiłam na kilka minut do wyrośnięcia zaczynu.
Po tym czasie dolałam resztę wody i aktywny zaczyn. Ciasto wyrabiałam dokładnie drewnianą łyżką przez kilka minut, aż ciasto stało się gładkie i elastyczne. Miskę przykryłam ściereczką i odstawiłam w ciepłe miejsce do czasu aż podwoiło objętość.
Keksówkę o wymiarach 9x37 cm (można wziąć troszkę krótszą, wtedy chleb będzie wyższy) wysmarowałam masłem i oprószyłam mąką.
Do wyrośniętego ciasta dodałam pestki dyni i dokładnie wymieszałam, żeby je równomiernie rozprowadzić. Ciasto przełożyłam do keksówki, powierzchnię wyrównałam, posmarowałam ciepłą wodą i posypałam dodatkowymi pestkami dyni. Keksówkę przykryłam ściereczką i odstawiłam do ostatniego wyrośnięcia.
Kiedy ciasto wypełniło foremkę, wstawiłam ją do nagrzanego piekarnika. Piekłam 30 minut w temperaturze 200 stopni z termo obiegiem, następnie zmniejszyłam temperaturę do 180 stopni, wyjęłam chleb z formy i położyłam bezpośrednio na ruszcie piekarnika. Dopiekałam jeszcze około 10 minut.
Wystudziłam na kratce kuchennej.

Pączki wiedeńskie

Wprawdzie już po Tłustym Czwartku i Ostatkach, ale kto powiedział, że takie pyszności można jeść tylko przy tych okazjach? No dobrze, przyznam się, nie chciało mi się pisać sposobu wykonania i dlatego ten przepis wstawiam dopiero teraz :)
Bardzo długo zbierałam się, żeby usmażyć te oponki, byłam przekonana, że są trudne do wykonania. I zupełnie niepotrzebnie, nawet mój Połówek czynnie uczestniczył w wyciskaniu ciasta, eksperymentując przy tym z kształtami pączków, oraz w ich lukrowaniu. A jaką miał przy tym zabawę! :D
Największym problemem był brak odpowiednio dużej tylki, ale na szczęście udało mi się pożyczyć ją od koleżanki.

Pączki wiedeńskie

Składniki:
CIASTO:
szklanka wody
10 dag masła
szczypta soli
20 dag mąki pszennej
5 jajek (rozmiar M)
tłuszcz do głębokiego smażenia
LUKIER:
20 dag cukru pudru
łyżka soku z cytryny
2-4 łyżki wrzącej wody
kolorowa posypka cukrowa - niekoniecznie

Wykonanie:
Mąkę przesiałam do miseczki. W rondlu zagotowałam wodę z masłem i szczyptą soli. Na wrzącą jednym ruchem wsypałam przesianą mąkę. Odstawiłam z palnika i wymieszałam dokładnie, aby rozetrzeć wszystkie grudki. Ponownie postawiłam na palniku i na wolnym ogniu mieszałam, aż ciasto zrobiło się jednolite i zaczęło przywierać do dna. Odstawiłam je do przestudzenia.
Kiedy było zaledwie letnie, zaczęłam je miksować wbijając kolejno jajka, przy czy następne jajko dodawałam dopiero wtedy, kiedy poprzednie całkowicie się wchłonęło.
Gotową masę przełożyłam do rękawa cukierniczego z końcówką duża gwiazdka. Poprzednio miałam dużo mniejszą tylkę i wyszły mi cienkie obrączki, które w środku były bardziej wysmażone, ale mimo to smakowały doskonale.
W głębokiej patelni o średnicy 28 cm rozgrzałam tłuszcz – u mnie wyszedł prawie litr oleju i pół kostki smalcu. Oponki powinny swobodnie pływać w tłuszczu. Na blacie rozłożyłam arkusz papieru do pieczenia i posmarowałam go olejem. Na papier wycisnęłam w odstępach (widać na zdjęciu) kółka o średnicy 6-7 cm. Następnie porozcinałam papier nożyczkami, tak aby każde kółko było oddzielnie. Nie ma potrzeby wyciskania od razu całego ciasta, ponieważ będzie obsychać, a papier z już usmażonych oponek można wykorzystać ponownie.
Na rozgrzany tłuszcz układałam oponki ciastem na dół, ponieważ papier był natłuszczony, więc odklejał się natychmiast. Smażyłam obu stron do zrumienienia, po wyjęciu z patelni odkładałam na ręcznik kuchenny do osączenia.
Kiedy oponki wystygły, cukier puder utarłam dokładnie z sokiem cytrynowym i wrzącą wodą, przelałam go do miseczki i szybko, bo lukier błyskawicznie zastyga, maczałam w nim wierzch oponek, po czym odkładałam je na tacę. Jeśli chcemy ozdobić oponki posypką, bardzo pomocne są ręce drugiej osoby, ponieważ lukier zastyga bardzo szybko i posypka może nie zdążyć się przykleić.